Başkalarına da oluyor mu bilmiyorum ama benim için şöyle bir durum söz konusu.. Hayatımda her hangi bir şeyler yolunda gittiğinde mutlaka, sonunda olumsuz ya da kötü bir şeyler olacakmış hissine kapılıyorum.
Bazen bu işin sonunu beklememe gerek kalmıyor daha işin başında da paranoyaklaşabiliyorum. İşlerin yolunda gitmesi ya da hayatımda herhangi birinin iyiliği beni şüphelendirebiliyor.." Şimdi neden bu iyiliği yaptı ki bana" diyebiliyorum. Ama bu durumun sadece benim karakterimden ya da yaradılışımdan kaynaklandığını sanmıyorum. Bu tarz fikirlerin oluşmasında çevrenin de büyük etkisi var. Kişi kendinden bilir işi meselesi de deil bu..
İnsanların üzerinde çevrelerine karşı bir güvensizlik söz konusu. Hayatta her an bir yerlerden kazık yiyeceğimiz hissiyle hep tetikte yaşıyoruz. Sanırım hayatta kimseye güvenmeyerek kendimizi br çeşit güvence altına alıyoruz ki bazı durumlarda kendimize bile güvenmiyoruz...
